Bestuursakkoord: een schip zonder sturing?

Het bestuursakkoord is er. Eindelijk! Nu kunnen we het hebben over de zaken die erin staan, of net over de zaken die er niet instaan. Over de gemaakte keuzes en over de koers die we met onze gemeente Schoten gaan varen. Of althans, dat was de bedoeling.

Vanuit de oppositie brachten we het akkoord zelf op de gemeenteraad. De meerderheid was vergeten dit te doen.

In een allereerste reactie vertelde ik al dat we blij zijn dat het akkoord (Investeren in Schoten) er is, maar dat er op het eerste zicht twee zaken mankeren: ambitie en een sociale reflex. Ambitie op langere termijn, de zin en de visie om Schoten vorm te geven naar de toekomst toe. Het huidige akkoord bevat veel maatregelen, maar bijna allemaal al lopende projecten of projecten met een horizon van 3 a 4 jaar. Sociaal schuiven we problemen door naar andere overheden (bv. kinderarmoede), of negeren we het bestaan (bv. energiearmoede).

Als CD&V’er ben ik blij dat veel van onze projecten uit de vorige bestuursperiode voortgezet worden. Het zal spannend blijven wanneer ze in een concrete uitvoeringsfase komen en er keuzes gemaakt worden. Maar als Schotenaar voel ik me wat tekort gedaan. Er is nu een absolute meerderheid, maar ze maakt geen gebruik van haar slagkracht… Dit akkoord geeft geen vaarrichting.

Absolute vaagheid

Nu komen we bij het hoofdpunt van mijn kritiek. Het blijft allemaal nogal wazig, vaag. Je kan een volledig eigen interpretatie geven aan paragrafen en zo steeds voor zijn… Zelfs bij de weinige concrete zaken in het bestuursakkoord zijn er meer vragen dan antwoorden.

Ik maak het duidelijk met een voorbeeld. De derde sporthal (al 6 jaar in beloftes gebouwd) krijgt, in overleg met de sportraad, haar locatie. Goed initiatief! Maar er is geen budget vooropgesteld, geen timing. Wordt dit dan een grote of een kleine sporthal? En als je die grootte niet kent, waar moet je ze dan inpassen.

Je kan geen doelstellingenlijstje maken bij dit bestuursakkoord. En dat is vooral jammer voor de meerderheid zelf. Hoe kan je nu over zes jaar je realisaties aftoetsen aan je plannen? Hoe weet je of je aan het einde van de rit geslaagd bent?

Op de vorige gemeenteraad confronteerde ik de meerderheid met haar eigen beloftes, maar zelfs dezen waren te concreet om over te nemen. Vage omschrijvingen waarbinnen die beloftes passen, natuurlijk wel.

De vaagheid maakt dat je niet echt voor dit akkoord kan zijn of tegen. Maar als alles een prioriteit is, dan is niets het. Dit akkoord zal het schip “Schoten” niet op de klippen laten lopen, maar enkel met de stroom meevaren. En dat kan gevaarlijk zijn, zeker als er op het einde een waterval kan zijn.

 

Beoordeel zelf wat je ervan vindt. Je kan het akkoord hier terugvinden.

Vond je dit interessant? Delen mag!